Ministria e Punëve të Brendshme, në një përgjigje zyrtare për CIVIL MEDIA, njoftoi se veprimi policor ndaj Fadil Pushkollit në pikën kufitare Bllacë e Poshtme është ndërmarrë me kërkesë të Departamentit për Luftimin e Krimit të Organizuar dhe të Rëndë pranë MPB-së, dhe jo përmes Sektorit për Bashkëpunim Policor Ndërkombëtar.
“Lidhur me pyetjen nëse veprimi i nëpunësve policorë ka qenë i lidhur me një fletarrestim të shpallur për personin në fjalë, ju informojmë se Sektori për Bashkëpunim Policor Ndërkombëtar pranë MPB-së nuk ka vepruar dhe as nuk ka qenë i përfshirë në ndonjë veprim procedural të ndërmarrë ndaj personit në fjalë”, thuhet në përgjigjen e MPB-së për CIVIL MEDIA.
Në përgjigjen e saj, MPB-ja nuk përdor termin “ndalim”, por thotë se ndaj Pushkollit “janë zbatuar autorizime policore” në pikën kufitare.
Përgjigjja sqaron një çështje kyçe: sektori kompetent për bashkëpunim policor ndërkombëtar nuk ka vepruar në këtë rast. Në të njëjtën kohë, MPB-ja nuk e bëri të ditur arsyen konkrete për të cilën Departamenti për Luftimin e Krimit të Organizuar dhe të Rëndë kishte kërkuar zbatimin e autorizimeve policore ndaj Pushkollit.
Është me rëndësi të theksohet se vetë fakti që kërkesa ka ardhur nga ky Departament nuk do të thotë se Pushkolli dyshohet për krim të organizuar. Nga përgjigjja e MPB-së nuk mund të nxirret një përfundim i tillë, ndërsa nuk është bërë i ditur as statusi i tij procedural, as baza konkrete e veprimit.
Përgjigjja e MPB-së përputhet me një pjesë kyçe të informacionit të burimit të CIVIL-it
Para përgjigjes zyrtare të MPB-së, CIVIL MEDIA mori informacion nga një burim kosovar i njohur me rastin, identiteti i të cilit është i njohur për redaksinë, por nuk bëhet publik për ta mbrojtur atë.
Burimi i tha CIVIL-it se Pushkolli “nuk ishte ndaluar mbi bazën e një fletarrestimi serb apo të një kërkese përmes INTERPOL-it” dhe se “rasti nuk lidhet me të kaluarën e tij si pjesëtar i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK)”.
Në komunikimin me burimin, kur redaksia pyeti se cila ishte konkretisht arsyeja e veprimit policor, mori një përgjigje të shkurtër:
“Arsye dhe çështje të tjera”, ishte përgjigjja.
Burimi nuk pranoi të jepte hollësi të mëtejshme.
Përgjigjja zyrtare e MPB-së tani mbështet në mënyrë të pavarur pjesën kyçe të këtij informacioni që lidhet me fletarrestimin ndërkombëtar dhe INTERPOL-in: Sektori për Bashkëpunim Policor Ndërkombëtar nuk ka vepruar dhe nuk ka qenë i përfshirë.
Megjithatë, MPB-ja nuk u përgjigj nëse veprimi kishte në ndonjë mënyrë lidhje me të kaluarën e Pushkollit si pjesëtar i UÇK-së dhe as nuk e zbuloi arsyen që qëndronte pas kërkesës së Departamentit për Luftimin e Krimit të Organizuar dhe të Rëndë.
Nga deklarata e Pushkollit te një narrativë dominuese
Vetë Pushkolli deklaroi publikisht se ishte ndaluar mbi bazën e një urdhri nga autoritetet serbe dhe se, sipas informacioneve që kishte marrë, rasti lidhej me të kaluarën e tij si pjesëtar i UÇK-së.
Ky version u transmetua me shpejtësi nga media në Kosovë, Maqedoninë e Veriut dhe rajon. Disa prej tyre ia atribuuan qartë informacionin Pushkollit dhe theksuan se në atë moment nuk kishte njoftim zyrtar nga institucionet kompetente të Maqedonisë së Veriut.
Edhe CIVIL MEDIA raportoi për lidhjen Serbi–INTERPOL mbi bazën e deklaratës publike të Pushkollit dhe informacioneve që qarkullonin në media në atë kohë. Pas marrjes së informacionit të ri nga burimi kosovar, CIVIL iu drejtua edhe MPB-së për konfirmim zyrtar, me qëllim që të bëhej dallimi mes pretendimeve të Pushkollit dhe informacioneve që redaksia kishte marrë më pas.
Me përgjigjen zyrtare të MPB-së, ky dallim tashmë merr edhe konfirmim institucional në pjesën që lidhet me bashkëpunimin policor ndërkombëtar.
Narrativa hyri shpejt edhe në politikë
Interpretimi fillestar u bë shumë shpejt edhe bazë për reagime politike.
Aleanca për Shqiptarët e akuzoi koalicionin qeverisës VLEN se nuk kishte përmbushur premtimin e mëparshëm se ish-pjesëtarët e UÇK-së nuk do të përballeshin më me ndalime në kufijtë e Maqedonisë së Veriut mbi bazën e fletarrestimeve serbe. Partia përmendi rastin Pushkolli së bashku me rastet e mëparshme të Blerim Ramadanit dhe Emin Bajramit dhe kërkoi shpjegim për bazën ligjore të veprimit.
Reagoi edhe Edinstvena Makedonija, e cila e mori versionin për një fletarrestim ndërkombëtar si bazë të reagimit të saj politik dhe kërkoi përgjigje se kush e kishte liruar Pushkollin, kush e kishte marrë vendimin dhe mbi çfarë baze ligjore. Vetë komunikata mbante titullin: “Fletarrestim ndërkombëtar, pastaj i lirë – Kush e liroi Pushkollin?”
Me fjalë të tjera, një interpretim ende i pakonfirmuar kaloi brenda një kohe të shkurtër nga një deklaratë personale, përmes mediave, në akuza politike dhe kërkesa për përgjegjësi.
Rasti u zhvillua gjithashtu në një kontekst bashkëpunimi të theksuar publikisht ndërmjet qeverive të Kosovës dhe Maqedonisë së Veriut. Vetëm një ditë pas ngjarjes, kryeministrat Albin Kurti dhe Hristijan Mickoski u takuan në Nju Jork dhe diskutuan për marrëdhëniet e mira fqinjësore dhe bashkëpunimin rajonal.
Nuk ka dëshmi se interesa politike bilaterale kanë ndikuar qoftë në veprimin policor ndaj Pushkollit, qoftë në versionet e ndryshme që dolën më pas.
Kur përsëritja fillon të duket si konfirmim
Rasti tregon se sa shpejt një pretendim i atribuar, por i pakonfirmuar, mund të lëvizë nëpër ekosistemin informativ dhe, përmes përsëritjes në shumë media dhe reagimeve politike, të fillojë të marrë pamjen e një fakti të vërtetuar në mënyrë të pavarur.
Vakumi informativ e përshpejton një proces të tillë. Kur institucionet nuk ofrojnë me kohë sqarime faktike, pretendimi fillestar mund të dominojë narrativën publike shumë përpara se të bëhet i mundur verifikimi i pavarur.
Nga ana tjetër, as informacioni zyrtar nuk do të thotë automatikisht se publiku e ka marrë të gjithë tablonë. Përgjigjja e MPB-së sqaron një çështje të rëndësishme – bashkëpunimi policor ndërkombëtar nuk ka qenë i përfshirë – por nuk i përgjigjet pyetjes pse ndaj Pushkollit janë zbatuar autorizime policore, që do të thotë se rasti mbetet i hapur. Nëse do të ketë procedura të tjera dhe ku do të zhvilloheshin ato, për momentin nuk dihet.
Çështja e INTERPOL-it mbetet e veçantë
Informacionet e reja dhe përgjigjja e MPB-së nuk i zvogëlojnë sfidat e dokumentuara që lidhen me keqpërdorimin politik të mekanizmave të INTERPOL-it nga Serbia, Rusia, Bjellorusia dhe regjime të tjera, dhe as nuk i ndryshojnë rastet dhe dëshmitë e shqyrtuara në analizën e gjerë të CIVIL MEDIA-s mbi keqpërdorimet politike të INTERPOL-it.
Ajo që tani është më e qartë është statusi i këtij rasti konkret. Bazuar në përgjigjen zyrtare të MPB-së dhe informacionet që CIVIL MEDIA disponon aktualisht, nuk ka bazë që rasti Pushkolli të paraqitet si një shembull i konfirmuar i keqpërdorimit politik të INTERPOL-it.
Xhabir Deralla
