Tek sa shkoj në punë, në hyrje te shkallët e pallatit të kulturës më presin për çdo ditë një tufë qensh që si duket e kanë shndërruar atë zonë si “zona e lirë” e tyre, ata më presin me buzëqeshje duke i nxjerrë dhëmbët, ata qëndrojnë aty për çdo ditë, janë shumë të “kulturuar” sepse 365 ditë të vitit rrinë ngjitur me pallatin e kulturës.
Shpesh kur i shikoj në sy sikur duan të më thonë “ti je endacaku” sepse për çdo ditë shkon në shtëpi dhe vjen në punë, endesh sa andej këndej. kurse ne jemi pak dembel se nuk lëvizim nga ky vend, mirëpo jemi shumë të kulturuar, më gjej një intelektual që kalon kaq kohë afër pallatit të kulturës, jemi ne që 24/7 jemi në këtë vend, jemi ne që njohim publikun që vjen në çdo shfaqje, jemi ne që njohim targat e të gjitha veturave që parkohen këndej.
Ata shpesh habiten me njerëzit që “enden” lartë e poshtë, ju duket e çuditshme gjithë ajo katrahurë në qytet, ata janë aq të “kulturuar” sa që nuk shkelin rregullat e komunikacionit, nuk kacafyten me njëri tjetrin, nuk i bien sirenës në semafor, nuk shajnë njëri tjetrin, nuk i bëjnë shantazhe njëri tjetrit, nuk “ngucen” me llojin e vet, ata nuk lehin kundër njëri tjetrit, mirëpo kur dikush mundohet t`i sulmojë ata veprojnë në grup.
Ata janë në gjendje të ngrihen në protesta nëse dikush tenton t`i lëviz nga ai vend.
