Dy ish kryeministra të Ballkanit dënohen për korrupsion në muajin e njëjtë. A do të thotë kjo se kusht që një politikan i korruptuar të përgjigjet është t’i skadojë mandati, publikoi sot Bi-Bi-Si në gjuhën serbe.
Në tekst citohet se ish kryeministri kroat Ivo Sanader është dënuar me 2,5 vite burg, ndërsa ish kryeministri i Maqedonisë Nikolla Gruevski me dy vite burg. Sanader për shkak të spekulimeve ushtarake, që është gjykimi i parë i llojit të tillë në historinë e Kroacisë, derisa Gruevski është dënuar sepse ka blerë Mercedes me vlerë prej 600.000 euro.
“Nëse ndonjë politikani i skadon mandati shpesh herë ajo mund të jetë kusht kundër tij të ngritet akuzë, ndërsa në fund të dënohet për korrupsion”, deklaroi Nemanja Nenadiq nga “Transparentnost Serbia” për Bi-Bi-Si në gjuhën serbe.
Ai shtoi se problemi në Serbi është se nuk janë përndjekur as ish funksionarët.
Proceset kundër korrupsionit të madh në Ballkan për një muaj:
– 5 tetor 2018: Dënim i konfirmuar me burg për ish kryeministrin e Maqedonisë Nikolla Gruevski.
– 21 tetor 2018: Policia e Shqipërisë kumtoi se Arben Çuko, ish drejtor i përgjithshëm i burgjeve shqiptare arrestohet nën akuzën për korrupsion.
– 22 tetor 2018: Ish kryeministri i Kroacisë dhe kryetar i Bashkësisë Demokratike Kroate (HDZ) Ivo Sanader dënohet për spekulim ushtarak.
– 23 tetor 2018: Nga 22 ministra në Qeverinë kosovare, pesë janë nën akuzën për vepra të ndryshme penale. Sipas Nenadiq, ajo që dy kryeministra dënohen për korrupsion “nuk është tregues se ndonjë shtet është më i korruptuar se të tjerat, por është shenjë se ekziston vullnet dhe gatishmëri që shteti të ballafaqohet me korrupsionin, madje edhe në nivel më të lartë”.
“Problemi më i madh është që gjithmonë bëhet fjalë për ish politikanë, ata të cilët tashmë nuk janë në pushtet”, citon Nenadiq.
Ai shton se në Serbi madje as ajo nuk ndodh.
“Autoritetet paraprake i përbënin koalicionet e shumta dhe politikanët nuk kanë mundur askujt t’i kundërshtohen, sepse gjithmonë do të dëmtojnë ndonjë partner të koalicionit. Tani pushteti është absolut, ndërsa sërish nuk ka akuza”, thekson Nenadiq.
Ai citon se “është pikëlluese që në tekstet hulumtuese gazetareske ka më shumë dëshmi për ngritjen e vetëdijes, por në to askush nuk kthehet”.
