Nuk ka as vetëm një përgjigje ose përgjigje të thjeshtë se pse ekziston propaganda e zezë kundër shoqërisë civile. Është një temë shumë e madhe dhe trajtimi i kësaj teme do të bëhet ende më i nevojshëm. Pse OJQ-të janë shënjestra më e madhe? “A janë ato të drejtuara kundër një organizate joqeveritare specifike apo bëhet fjalë për organizim ndërkombëtar, të cilat janë hapat që mund t’i marrim për të dalë të barabartë në fushën e betejës,” tha Pavle Bogoevski i institutit Progres në debatin e CIVIL-it “Propaganda e zezë kundër shoqërisë civile”.
Sot, për të sqaruar çështjet kryesore midis fuqive të mëdha, gjithçka zgjidhet përmes ndikimit të opinionit publik në vend, ekzistojnë struktura të organizuara që duan të imponojnë një agjendë politike.
Çfarë i bën OJQ-të një shënjestër të preferuar?
Ato janë qimet në sanduiçin autokratik, pozicioni i tyre, duke vepruar si zëri i rafinuar i grupit që ata përfaqësojnë, dhe marrja e këtij zëri nga margjinat i bën ata një shënjestër. Arsyeja nuk është vetëm se udhëheqësve autokratë nuk u pëlqejnë këto organizata, por edhe përplasja e demokratëve liberalë dhe demokracive perëndimore. Sistemi i kundërt nuk funksionon. Mënyra se si liberal-demokratët dëshirojnë të tregojnë se lëvizjet demokratike perëndimore janë joefektive dhe se liria është e paarritshme dhe të pranohet një udhëheqës autokratik në vend që të pranohet demokracia perëndimore.
Demokracia perëndimore në thelbin e saj pranon kompromis, konflikt. Demokracia joliberale thotë, “Unë e di se si, do të më dëgjosh mua…”
Aktualisht jemi në pjesën konservatore të lëvizjes së proceseve shoqërore. Pavarësisht nëse i shohim shoqëritë në nivelin e një rajoni, një vendi apo të gjithë botës, ato kanë një proces ciklik të progresistëve dhe konservatorëve. Kur gjërat në shoqëri bëhen aq të ndenjura sa që shoqëria ka nevojë për ndryshim, progresistët vijnë, por progresistët me ndryshimet që bëjnë mund të shkaktojnë pasiguri në popullatë që ndryshimi po ndodh shumë shpejt dhe kjo është arsyeja pse konservatorët vijnë në skenë duke u përpjekur t’i stabilizojnë ose t’i rikthejnë ato gjërat atje ku kanë qenë. Këto lëvizje ciklike pengohen, konservatorët nuk mund ta kuptojnë ciklitetin e këtyre ndryshimeve, kështu që ata godasin legjitimitetin e proceseve demokratike – të drejtën e individëve për të qeverisur shoqërinë, për të mos bllokuar proceset demokratike. Bllokimi është një mjet themelor për konservatorët. Minimi i gjithçkaje që bën publiku progresiv.
Në Maqedoni, tendenca duhet të shihet pas luftës së dytë botërore kur u bënë një numër ndryshimesh progresive dhe si rezultat numri i partive konservatore ose të djathta u rrit, shtoi Bogoevski, ndër të tjera.
